Opel Manta: van tuningsobject tot verzamelstuk

Opel Manta: van tuningsobject tot verzamelstuk
Tsja, de Opel Manta. Iedereen kent de clichés rond deze Opel wel, vooral de tweede generatie Manta weet zich nog altijd niet los te weken van een macho imago. De film New Kids van een aantal jaar geleden heef dit vuurtje nog eens flink aangewakkerd. In de jaren tachtig en negentig werd zo ongeveer elke Manta getuned, professioneel of amateuristisch. Tegenwoordig zijn het de weinige origineel overgebleven exemplaren die in de schijnwerpers staan.

Als concurrent voor de Ford Capri ontwikkelde aardsrivaal Opel eind jaren zestig Projekt 1450 dat in september 1970 op de markt verscheen als Manta. Het was feitelijk de coupé-versie van de twee maanden eerder gepresenteerde Ascona A, de achterwielaangedreven sportieveling stond op het gelijke platform en was voorzien van dezelfde techniek. De Manta moest een auto worden met veel vermogen en een strak weggedrag, tegelijkertijd werd het comfort niet uit het oog verloren. Kenmerkend voor de Manta A waren de lange motorkap, de vier ronde achterlichten en de brede deuren zonder raamstijlen.

Het basismodel van de Manta A was voorzien van een 1.200 cc viercilinder met 60 pk. Met een topsnelheid van 145 km/h en een sprint van 0-100 km/h in 18 seconden niet direct een strepentrekker. Tuners hebben zich in de loop van de tijd flink uitgeleefd en lepelden zelfs zescilinders in het vooronder. Opel zelf bood ook fijne motoren aan, in 1974 schreef de pers lovende woorden over de Manta GT/E die werd aangedreven door een 1.9 injectiemotor met 105 pk. Daarmee behaalde de auto een top van 190 en sprintte hij in 11,5 seconden van 0-100 km/h. Af-fabriek werd de Manta A geleverd als basisuitvoering, Manta L en Manta SR. Alle motoren waren gekoppeld aan een handgeschakelde vierbak, een drietraps automaat was optioneel. Vanaf 1975 leverden bijna alle motoren enkele pk’s in vanwege de verscherpte milieuregels. Ook in Amerika is de eerste generatie Manta verkocht, tussen oktober 1970 en juli 1975 zijn er 170.000 stuks naar het land van Uncle Sam geëxporteerd. In totaal zijn er 498.553 exemplaren van de Manta A geproduceerd. De GT/E die slechts één jaar leverbaar was rolde 5.252 maal uit de fabriek.

Gelijktijdig met de Ascona B verscheen in augustus 1975 de tweede generatie Manta ten tonele. De auto’s waren voorzien van een ge-update bodemgroep met een langere wielbasis. De vormgeving van de Manta B was veel gestrekter en de neus kreeg grote rechthoekige koplampen. Het leveringsprogramma bestond uit de Manta, Manta L, Manta Berlinetta, Manta SR en Manta GT/E. In oktober 1978 kam daar de Manta CC (Combi-Coupé) met grote achterklep bij en een half jaar later werden er nieuwe motoren geïntroduceerd. Vanaf toen heette het instapmodel GT/J. Optisch leek deze uitvoering erg op de meest sportieve GT/E.

In het voorjaar van 1980 verving Opel de chromen bumpers door kunststof exemplaren en werden naast de GT/E ook de reguliere uitvoeringen leverbaar met injectiemotoren. Tijdens de Autosalon van Genève in 1981 werd de Manta 400 voor het voetlicht gebracht. Dit was een tot 245 stuks gelimiteerde homologatie-uitvoering voor Groep B-rallyauto’s. De zestienkleps 2,4-litermotor leverde 144 pk, maar tuners wisten dit op te krikken tot 275 pk. Twee jaar na de eerste facelift voerde Opel in 1982 nogmaals diverse uiterlijke veranderingen door en in hetzelfde jaar werd de Manta voor het eerst leverbaar met een vijfbak. Om de Manta in de pas te laten lopen met de nieuwe Kadett GSi uit 1984 werd de GT/E ook omgedoopt tot GSi, een jaar later gevolgd door de in blauw en goud leverbare GSi Exclusiv die door huistuner Irmscher was voorzien van speciale bekleding, dubbele koplampen, specifieke velgen en een andere achterspoiler.

In de laatste jaren van zijn carrière is het leveringsprogramma van de Manta B flink uitgedund. Vanaf de zomer van 1987 was hij er alleen nog als 110 pk sterke GSI (katalysator 107 pk). Daarnaast zijn er nog 3.074 stuks van de speciale Manta i200 met 125 pk gebouwd, 600 Manta’s kregen het i240-pakket en slechts 27 exemplaren waren als i300 uitgevoerd. Met een levensloop van 13 jaar was de Manta bij zijn aftreden in augustus 1988 het tot dan toe langst gebouwde model van Opel. Op de IAA in Frankfurt in 1989 stelde de Duitse autofabrikant de Calibra voor, ee coupé op basis van de eerste Vectra. De grens van één miljoen gebouwde auto’s heeft de Manta toch mooi weten te halen. Van de eerste en tweede generatie verlieten er in totaal 1.056.436 stuks de fabriekspoorten.

Motoren Manta A:
1.2 60 pk
1.6 60-68 pk
1.6S 75-80 pk
1.9S 88-90 pk
1.9 GT/E 105 pk

Motoren Manta B:
1.2N 55 pk
1.2S 60 pk
1.3N 60 pk
1.3S 75 pk
1.6N 60 pk
1.6S 75 pk
1.8S 90 pk
1.9N 75 pk
1.9S 90 pk
1.9E 105 pk
2.0N 90 pk
2.0S 100 pk
2.0E 110 pk

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto's van de Opel Manta op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 15 oktober 2015

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn