Uno als eerste Fiat grotendeels met robots gebouwd

Uno als eerste Fiat grotendeels met robots gebouwd
De Uno was de eerste Fiat die grotendeels met behulp van robots werd gebouwd. In maart 1983 loste de Uno de succesvolle 127 af. De Uno is ontworpen door Giorgetto Giugiaro en tot december 1993 in twee generaties geproduceerd in het Italiaanse Mirafiori en Rivalta di Torino. Elke dag rolden er zo’n 2.200 Uno’s van de band. Diverse internationale onderscheidingen vielen hem ten deel, waaronder die van Auto van het Jaar 1984. De Uno moest volgens Fiat compact van formaat zijn, comfortabel plaats bieden aan vijf personen en gunstige gebruikskosten hebben. Fiat heeft destijds ruim twee miljard gulden geïnvesteerd om het ontwerp en de productie van de Uno mogelijk te maken.

Als eerste auto van Fiat werd de Uno grotendeels automatisch door robots geproduceerd. Voor de laswerkzaamheden stonden 200 robots klaar en in de lakstraat spoten 20 van zulke computergestuurde mankrachten de lak op de auto. De carrosserie bestond uit 172 delen die met 2.700 laspunten verbonden waren, slechts 30 daarvan werden aangebracht door mensenhanden. Om op de vraag vanuit de markt te kunnen inspringen was de logistiek in de fabrieken van Fiat zodanig gepland dat meerdere Fiat-modellen op dezelfde lopende band in elkaar gezet konden worden.

De zelfdragende stalen carrosserie met verzinkte motorkap en achterklep was er als drie- en vijfdeurs. Voor een lage luchtweerstand waren er geen regengoten aangebracht en moest een eenarmige wisser de voorruit droog houden. Bovendien waren de deurgrepen waren van de driedeurs verzonken. Ook als bedrijfswagen werd de Uno ingezet, de Van-uitvoering was voorzien van geblindeerde achterruiten en werd geleverd zonder achterbank. Onder de motorkap van de Uno werden bekende Fiat-motoren gemonteerd.

Het topmodel, de Uno Turbo i.e. met 105 pk voegde Fiat in 1985 aan het programma toe. In maart 1986 kwam de nieuwe 1.0 FIRE-motor die door robots in de auto geplaatst werd (Fully Integrated Robotized Engine). De eerste dieselmotor volgde in oktober 1986. Naast een handgeschakelde vier- en vijfbak kon je ook kiezen voor de Uno Selecta met CVT. In eerste instantie had de basisuitvoering in de begin jaren geen rembekrachtiging en slechts dunne 135 SR 13 bandjes. Het voert te ver om hier alle geleverde uitvoeringen op te noemen, maar Fiat leverde voor ieder wat wils. Of je nu een goedkope basisversie zocht, of een luxe topmodel. Na bijna zeven jaar kreeg de Uno in augustus 1989 een facelift. De neus en de achterkant werden hierbij aangepast, wat leidde tot een betere stroomlijn. In de bumper is een extra luchtinlaat verwerkt, voor een betere koeling van de motor. De achterlichtunits werden iets vergroot en de greep om de klep te openen werd verplaatst naar het midden. Tevens kreeg de auto een nieuw dashboard. In december 1993 is de productie van de Uno stopgezet en werd de auto opgevolgd door de Punto. In Brazilië is de Uno nog jaren lang doorgebouwd onder de naam Fiat Mille.

AutoVisie testte in december 1989 de gefacelifte Uno 70 S i.e. “Er is een aantal redenen te noemen waarom de nieuwe Uno beter is dan het vorige model. De auto oogt moderner, heeft er in de vorm van de 1,4 liter motor een aantrekkelijke krachtbron bij en is bovendien op detailpunten van wielophanging en uitrusting verbeterd. De testauto kost 21.850 gulden (9.915 euro, red.) en dat vinden we een aanvaardbaar bedrag voor een auto met een pittige motor, een goed weggedrag en een voldoende nauwkeurige besturing.” Mocht je vandaag de dag nog een goede Uno tegenkomen, dan zal dat tegen zeer schappelijke prijzen zijn. Let vooral op roestvorming op alle bekende plekken. Denk hierbij aan de wielkasten, de bodem, de wielophanging en de portieren. Bij normaal gebruik zijn de motoren van de Uno zeer robuust. Wat zichtbare vettigheid rond de klepdekselpakking is geen probleem. Hoor je bij een stationair draaiende motor tikkende geluiden, dan moet de klepspeling gecontroleerd worden. Bij kilometerstanden boven de 100.000 kan het gebeuren dat de synchromeshringen in de versnellingsbak versleten zijn. Dit merk je door dat de versnellingen zicht niet soepel laten inleggen. Over het algemeen is de Uno een vrij betrouwbare metgezel.

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto's van de Fiat Uno op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 19 oktober 2015

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn