Opel Tigra overgevoelig voor roest

Opel Tigra overgevoelig voor roest
Opel introduceerde in september 1994 de in Spanje gebouwde Tigra, een kleine coupé op basis van de Corsa B. In Engeland kreeg de Tigra een Vauxhall-badge, in Brazilië en Mexico heette hij Chevrolet en in Australië was de merknaam Holden. Let bij aanschaf vooral op roest. Onder de motorkap van de Tigra vind je Opel’s 90 pk sterke X14XE-motor of de X16XE met 106 pk, beide motoren zijn Ecotec (Emissions Control Optimisation TEChnology) zestienkleppers met een dubbele bovenliggende nokkenas.

Echt snel is de 3,92 meter lange Tigra niet, maar door het relatief lage gewicht van rond de 1.000 kilo komt de auto goed vooruit. Standaard heeft de Tigra een handgeschakelde vijfbak, de 1.4i-16V is er ook met een viertrapsautomaat. Vanaf de introductie is de auto leverbaar geweest als basismodel en ‘Optic’ met extra uitrusting. De Fresh is standaard uitgevoerd met airco, de Team heeft diverse spoilerrandjes en de Rio Verde heeft stoelen met leren bekleding. De verkoopcijfers van de Tigra waren, ondanks het leuke uiterlijk en de acceptabele prijs, allerminst indrukwekkend. Tussen 1995 tot 2000 werden er in Nederland 5.500 exemplaren verkocht, waarvan ruim de helft in het eerste jaar. In totaal zijn er wereldwijd ruim 250.000 Tigra’s verkocht.

De wat ongemakkelijke zitpositie schuin voor de pedalen, het slechte zicht naar achteren, het gebrek aan functionaliteit (nauwelijks bergruimte, veel te kleine achterbank) en de geringe betrouwbaarheid zullen debet zijn geweest aan de tegenvallende verkopen. In 1997 schreef AutoWeek: “De Tigra begint al met minpunten door een te groot stuur dat niet ideaal is geplaatst. De besturing is niet messcherp, maar nog altijd goed. Het weggedrag kenmerkt zich door een nadrukkelijke onderstuurneiging en bovendien wordt de achterkant bij het aanremmen snel licht.” Positief commentaar was er ook: “De Tigra verplettert de concurrentie door alles standaard aan boord te hebben: ABS, centrale deurvergrendeling, twee airbags, mistlampen, een derde remlicht en airco.”

Ben je opzoek naar een Tigra, let dan vooral op de distributieriem die elke 60.000 kilometer vervangen moet worden. Roest is een groot pijnpunt. Controleer grondig of de wielkastranden, dorpels, bodem en de veerschotels aangetast zijn. Kom je een Tigra met weinig kilometers tegen, maar zijn de stoelen, pedaalrubbers, versnellingspookhoes en het stuur versleten, dan is de kans groot dat de kilometerteller is teruggedraaid. Loopt de motor snel warm, dan is de thermostaat aan vervanging toe. Ook het airbaglampje wil wel eens een bron van ergernis zijn. De motoren hebben af en toe last van olieverbruik of lekken smeermiddel langs de pakkingen.

Vandaag de dag heb je al een Tigra voor minder dan 1.000 euro. Veel exemplaren zijn echter ten prooi gevallen aan het tuningsgilde. Originele Tigra’s worden bijna zeldzaam, voor mooie auto uit de laatste serie betaal je zo’n 2.750 euro. Kilometerstanden van 250.000 kilometer zijn niet ongewoon. Voor echt mooie Tigra’s is een kijkje over de grens de moeite waard. In Duitsland worden er verschillende met kilometerstanden van tussen de 10.000 en 50.000 kilometer aangeboden. Neem dan wel een zak geld mee, want voor minder dan 4.000 euro krijg je zulke pareltjes niet mee. In 2004 werd de Tigra TwinTop op basis van de Corsa C geïntroduceerd. Dit is een cabrio die tot 2009 bij het Franse Heuliez gebouwd werd. Ook deze auto is nooit een verkoopsucces geweest.

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto's van de Opel Tigra op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 27 december 2015

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn