Opel Kadett E: hoeksteen van de samenleving

Opel Kadett E: hoeksteen van de samenleving
Al sinds 1962 behoorde de Opel Kadett samen met zijn concurrenten van Ford en Volkswagen tot de meest geliefde auto’s van de Nederlandse bevolking. In augustus 1984 ging de productie van de Kadett E van start en in negen jaar tijd zijn er 3.779.289 exemplaren van de band gerold in de Opel-fabrieken in Bochum en Antwerpen. Eind jaren tachtig is stonden de eerste schetsen van het intern T 85-project op papier. De Kadett werd aangeduid met de letter T en 85 stond voor het modeljaar waarin de auto geïntroduceerd moest gaan worden.

In het Rüsselsheimse ontwerpcentrum werd uitgegaan van de eisen die een mens destijds stelde aan zijn auto. Tevens werd er veel aandacht geschonken aan meer binnenruimte, een aerodynamische stroomlijn en mocht de Kadett niet langer dan vier meter worden. Dankzij vloeiende lijnen, van bovenaf herkenbaar als druppelvorm, en vele uren ontwikkeling in windtunnels kon Opel bogen op een lage Cw-waarde 0,32. De sportieve Kadett GSi kwam zelfs tot 0,30. Aardsvijand Volkswagen haalde met de vierkanter vormgegeven Golf GTI slecht 0,37 Cw. Nadat de eerste mock-ups (1 op 1 model van klei) aan de directie van Opel waren gepresenteerd en er witte rook opsteeg uit de schoorsteen van de hoogste burelen in Duitsland, reed in september 1982 het eerste exemplaar zijn proefrondjes op de testbaan in Dudenhofen.

Met dertig prototypes is zes miljoen kilometer afgelegd om de vijfde generatie Kadett, waarvan de ontwikkeling 1,5 miljard Duitse Mark kostte, klaar te stomen voor zijn publieksdebuut. Tijdens de productie was het vooral de assemblage van het dashboard dat in de picture stond. Het gehele instrumentarium, inclusief stuurinrichting, pedalen, verwarming, bedrading en radio werd afzonderlijk in elkaar gezet. Op deze manier konden de fabriekswerkers overal makkelijk bij en hoefden ze niet in de carrosserie te kruipen. Bovendien was de kans op productiefouten kleiner. Tot slot werd de gehele cockpit in een keer in de auto gemonteerd.

In de laatste fase van het lakproces werden de eerder gemonteerde deuren weer gedemonteerd waarna deze op computergestuurde robotcarriers langs in de vloer liggende elektromagnetische sporen naar los van de band staande productie-eilanden werden vervoerd voor montage van de bekledingsdelen en dergelijke. Bijna alle puntlassen aan de carrosserie namen robots voor hun rekening. Opel meende veel geïnvesteerd te hebben in roestpreventie, maar al na een paar jaar stond de Kadett E bekend om zijn roestende wielkasten en dorpels. Dat het plaatwerk van de portieren en de binnenkant motorkap tweezijdig verzinkt waren mocht niet baten. Net zo min als het nieuwe lakproces waarin gebruik werd gemaakt van een dompelbad met grondlak en een elektrolytisch procedé dat ervoor zorgde dat geen plek van de carrosserie blank bleef.

In eerste instantie leverde Opel de Kadett E, gekozen als Auto van het Jaar 1985, als drie- en vijfdeurs hatchback en stationwagon. In september 1985 werd de sedan toegevoegd, waarna in mei 1987 de bij Bertone ontworpen en gebouwde Bertone werd geïntroduceerd. Tussendoor verscheen in januari 1986 de bedrijfswagen op basis van de Kadett die werd vermarkt onder de naam Combo. In februari 1989 voerde Opel een lichte facelift door bij de Kadett, te herkennen aan de nieuwe grille. Ook het instrumentarium, motoren en uitrustingsniveaus werden onder de loep genomen. De laatste reguliere Kadett E rolde in juli 1991 van de band. Na de komst van de Astra in datzelfde jaar schrapte Opel bij de cabrio de naam Kadett waardoor de auto tot het eind van zijn productie in 1993 als Opel Cabrio door het leven ging.

Anno 2015 zijn er zeer weinig exemplaren van de vijfde en laatste generatie Kadett overgebleven. Jammer, het was toch de hoeksteen van onze samenleving.

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto's van de Opel Kadett E op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 26 januari 2016

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn