ANWB-test 1980: Fiat Panda 45

ANWB-test 1980: Fiat Panda 45
De Fiat Panda is een geheel nieuw type, dat wat afmetingen betreft geplaatst moet worden tussen de Fiat 126 en 127. De 3,38 meter lange auto heeft een zeer compacte bouw met voorwielaandrijving en dwars voorin geplaatste motor: de beschikbare ruimte is uitstekend benut.

De 903 cc motor met 45 pk en 64 Nm waarvan de nokkenas wordt aangedreven door een distributieketting, is dezelfde als die van de Fiat 127. De Panda is er uitsluitend driedeurs: een grote achterklep in combinatie met een veelzijdig verstelbare achterbank die ook is te verwijderen. Het verstellen gaat echter wat minder handig en vergt enige oefening. Prestaties liggen op een acceptabel niveau voor een wagen van dit formaat en gewicht (670 kilo). De topsnelheid ligt op 139 km/h, en de Panda heeft een vlotte acceleratie vanaf stilstand.

Gunstig verbruik
Tot snelheden omstreeks 110 km/h trekt de viercilindermotor goed door. De acceleratie van 0-100 km/h verloopt in 18,2 seconden, voor de tussensprint van 60-100 km/h in de vierde en hoogste versnelling moet 15,1 seconden worden uitgetrokken. De motor is soepel en heeft een redelijk goede trekkracht bij lage toerentallen. Veel schakelen is niet direct noodzakelijk, maar het vlotte karakter komt echter pas tot zijn recht wanneer men wel ver in de versnellingen doortrekt. De vierbak schakelt erg indirect, maar wel voldoende licht. De koppeling komt soepel, maar over een korte slag in aangrijping. De Panda heeft een zeer gunstig brandstofverbruik bij lage snelheden, pas boven de 110 km/h sterk progressief toenemend. Het gemiddelde verbruik zal variëren tussen 7 en 9 l/100 km, bij 100 km/h constant is het verbruik 6,6 l/100 km. Het tankvolume bedraagt 35 liter. Fiat heeft de Panda zeer goede rijeigenschappen gegeven, de besturing is vrij direct en tamelijk nauwkeurig.

Het wegcontact blijft ook bij hoge snelheden goed behouden. In snelle bochten vertoont de auto een licht onderstuurkarakter, er is weinig verschil in stuurkarakter bij al dan niet trekkende motor. Ook bij parkeersnelheden is de besturing licht genoeg. Positief is de koersvastheid, maar oneffenheden in het wegdek hebben enige invloed op de koers, van zijwind merkt men weinig. Ook de bochtvastheid is prima voor elkaar, het overhellen van de carrosserie neemt geen hinderlijke vormen aan. Het algehele comfort van de Panda staat op een acceptabel niveau, althans bij niet al te hoge snelheden. De motor is bij hoge toerentallen erg rumoerig en niet vrij van resonanties. Windgeruis is eveneens duidelijk waarneembaar en ook de 135 SR 13-banden (Michelin XZX) veroorzaken de nodige bijgeluiden. De vering is aan de korte kant, maar desondanks redelijk comfortabel. Kleine oneffenheden worden wel sterk doorgegeven. De zitpositie is prettig en de stoelen redelijk comfortabel.

Relatief ruim
De voorwielophanging is onafhankelijk, achter zit een vaste as met bladveren. De Panda heeft schijfremmen voor en trommelremmen achter, maar geen rembekrachtiging. De benodigde pedaalkracht is aan de hoge kant, met name voor het bereiken van de maximum vertraging. Het interieur is relatief ruim, wat sober, maar erg praktisch ingericht. Voorin zijn hoofd- en beenruimte voldoende groot. Achterin is er voldoende beenruimte, de hoofdruimte is echter niet overbemeten.

Tekst:ANWB
Bewerking: Arno Lommers
Foto: AutoVandaag

Bekijk meer foto's van de Fiat Panda op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 6 februari 2016

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn