Honda Insight: hybridetechniek in een opvallend jasje

Honda Insight: hybridetechniek in een opvallend jasje
De echte autoliefhebber heeft er een hekel aan, wees eerlijk. Als je zegt dat je een hybride hebt spreekt dat niet bepaald tot de verbeelding en veel modellen staan niet op de nominatie om benoemd te worden tot meest fraaie auto’s ooit. Feit is wel dat autofabrikanten flink wat uurtjes ontwikkelingswerk in de techniek hebben gestopt. Honda deed dat in de jaren negentig bijvoorbeeld en introduceerde op de rand van de eeuwwisseling de eerste generatie Insight.

Anno 2016 is een hybride niets vreemds. Zelfs auto’s die zijn ontwikkeld om alleen aangedreven te worden door een verbrandingsmotor zijn voorzien van additionele elektrokracht. Bovendien zijn eigenlijk enkel de volledig elektrische vierwielers nog getekend zoals de windtunnel het dicteert. Gelukkig zijn automakers er inmiddels van overtuigd dat het oog ook wat wil. De 3,95 meter lange Insight is nog van vóór die ontdekking. De tweezitter heeft de perfecte druppelvorm voor een enorm lage luchtweerstand (0,25 Cw), maar mooi? Nee, dat kun je het wagentje met zijn afgedekte achterwielen niet noemen.

838 kilo
Gewichtsbesparing stond bij Honda ook voorop in de strijd om een zo laag mogelijk brandstofverbruik. Door het gebruik van een aluminium monocoque is de body ontzettend licht en stijf. Ook in de wielophanging is veel aluminium gebruikt, de 40 liter grote benzinetank is van plastic. In combinatie met de standaard vijfbak (er is ook een CVT) weegt de Insight slechts 838 kg. Een hoge spanning in de smalle bandjes met een lage rolweerstand en speciale motorolie dragen eveneens bij aan een zo laag mogelijk benzineverbruik. Overigens is er niet beknibbeld op de uitrusting. Elektrische ramen en spiegels, centrale deurvergrendeling met afstandsbediening, een radio, airbags en ABS heeft elke Insight.

Hoe zuinig is zo’n Insight dan? Volgens de boeken stroomt er elke 100 kilometer slechts 3,4 liter Euro 95 door de brandstofleidingen. 1 op 29,4 dus en gelijk aan een CO2-uitstoot van 80 gram per kilometer. Er zijn mensen die 1,9 liter (1 op 52,6) halen, maar in de dagelijkse praktijk moet je eerder denken aan 4,9 liter (1 op 20,4). De aandrijflijn is een geval apart. Honda noemt het hybridesysteem IMA (Integrated Motor Assist). Tussen de 995 cc grote en 68 pk sterke driecilinder benzinemotor, die overigens slechts 56 kilo weegt, en de versnellingsbak neemt een elektromotor met 13,6 pk de rol van vliegwiel over.

Metaalhydride batterijen
De e-motor helpt mee als aandrijving tijdens accelereren, dient als generator om stroom op te wekken bij het uitrollen en fungeert als startmotor wanneer het stop/startsysteem in werking treedt. De benzinemotor zorgt dus altijd voor het grootste gedeelte van de voortstuwing en op kruissnelheid doet de elektromotor dienst als gewoon vliegwiel. Gecombineerd leveren beide motoren 76 pk. Op het gebied van prestaties komt de Insight met een topsnelheid van 180 km/h en een sprint van 0-100 km/h in 12 seconden prima mee met het verkeer. Achter de stoelen ligt een accupakket bestaande uit metaalhydride batterijen (NiMH, 144 Volt).

Officieel is de Insight alleen in Japan en Amerika geleverd. In Europa zijn er in Duitsland, Engeland, Italië en Zwitserland enkele honderden exemplaren verkocht. Tweedehands is de auto nauwelijks te vinden en worden er flinke prijzen voor gevraagd. In mei 2006 is de productie in het Japanse Suzuka gestopt en een succes is de Insight nooit geweest. Honda had voor ogen om er wereldwijd 6.500 per jaar te verkopen, uiteindelijk zijn het er in totaal 17.000 geworden. Omdat de productie van de aluminium body en de complexe techniek flink wat geld kostte zou de auto überhaupt al niet de meest gebouwde Honda ooit gaan worden, maar toch hadden de Japanners meer verwacht van zo’n vooruitstrevend concept.

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto's van de Honda Insight op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 25 februari 2016

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn