Weer teruggekochte Ford Escort RS 2000 gaat nooit meer weg

Weer teruggekochte Ford Escort RS 2000 gaat nooit meer weg
Deze Escort RS 2000 is ingeruild bij mijn werkgever, Auto van der Vliet in Roosendaal. Ik was 17 jaar en werkte als monteur in opleiding. Ik zie hem in gedachten nog staan, in de hoek aan het begin van het terrein. De auto kwam van de eerste eigenaar en ik wilde hem hebben. Na overleg met mijn ouders en de daarbij behorende woorden “zou je dat nu wel doen”, kocht ik de auto.

Omdat ik mijn rijbewijs nog niet had heb ik de auto bij mijn opa gestald. Hij was toevallig ook Ford-dealer. Toen ik op 1 december 2001 de droomleeftijd van iedere autofanaat had bereikt, ben ik direct begonnen met rijlessen. Gelukkig waren mijn ouders het met mij eens dat ik zo snel mogelijk in het bezit moest zijn van een rijbewijs, natuurlijk ook voor mijn werk. Direct na mijn examen op 10 december reed ik met mijn vader naar het gemeentehuis en vanuit daar richting mijn opa en oma waar de Escort blinkend op de brug op mij stond te wachten.

Blanke lak
Na het nemen van wat foto’s ben ik in de auto gesprongen en richting mijn werk gereden om daar het goede nieuws te vertellen. Ik weet nog goed dat ik het eerste stuk vanaf Lage Zwaluwe achter mijn vader aanreed, die moest naar zijn werk in Breda. Ik draaide dus voor het eerst in mijn eentje in mijn RS 2000 de snelweg op. Je kunt wel raden dat het gas toen meteen aardig ver werd ingetrapt. Zoals elke rode auto zonder blanke lak in die tijd verkleurde hij in de zon als een malle. Om de lak weer mooi glanzend rood te krijgen poetste ik de Escort bijna vaker dan mijn eigen tanden. Hier bleek de lak niet tegen bestand, want na enkele jaren zag ik al poetsend een wit plekje op de motorkap opdoemen. Dat werd alleen maar groter naarmate ik er overheen ging.

De RS 2000 bleek net als alle andere Escorts niet tegen het Nederlandse weer bestemd en begon roest te vertonen aan de achterste wielkasten. Nadat ik later ook nog eens een klein ongelukje kreeg door onoplettend achteruitrijden was voor mij de maat vol en besloot ik de inmiddels verlaagde Escort geheel te strippen, te laten repareren en over te laten spuiten met een laag blanke lak eroverheen. Hierna heb ik nog jaren met plezier in de auto gereden, maar na vijf jaar en 40.000 kilometer viel ik voor een BMW 320i Cabrio van 1995. Ik heb de Escort nog een half jaar gehouden, maar uiteindelijk op m’n werk verkocht. De beste man waar ik de auto had verkocht bleek ook een echt Ford-man. De RS 2000 is door hem tien jaar als zijn kind verzorgd en hij heeft er talloze reparaties aan uit laten voeren. Met name reparaties tegen de terugkerende roest.

Teruggekocht
Ik zag de auto in die jaren regelmatig wanneer de man onderdelen nodig had. Elke keer als ik de Escort zag staan ging ik weer even terug in de tijd en voelde ik me weer even dat jongetje van zeventien. Ik heb de eigenaar meermaals aangesproken met de woorden: “Als je de auto besluit te verkopen moet je aan mij denken”. Zo geschiedde en in maart 2016 was het dan zover. Ik werk nog steeds bij de Ford-dealer in Roosendaal en op een ochtend stond hij voor mijn neus. De man vertelde dat hij de RS 2000 wilde verkopen. Na een nauwkeurige inspectie en een week nadenken, heb ik besloten de auto terug te kopen.

Momenteel komt er ondanks de goede verzorging hier en daar toch weer wat roest door de lak en er moeten wat reparaties verricht worden, maar over het algemeen heeft de auto de tand destijds goed doorstaan. De Escort staat nu bij mij in de garage en ik moet toegeven dat ik er de eerste week regelmatig als een klein kind bij stond te kijken. Ik ben van plan de auto stukje voor stukje weer helemaal 100 procent te maken. Veel zal ik er niet mee rijden, maar een ding is zeker: verkopen doe ik hem nooit meer!

Tekst: Rob Verhulst

Bekijk meer foto's van de Ford Escort RS 2000 op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 7 april 2016

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn