Renault 12 moest Afrikaanse wegen kunnen bedwingen

Renault 12 moest Afrikaanse wegen kunnen bedwingen
In 1964 startte Renault met de ontwikkeling van project 117, een auto die aan veel eisen moest voldoen. Zuinig, makkelijk te produceren, veel interieurruimte en een niet al te opvallend design waren de steekwoorden. Bovendien moest de nieuwe voorwielaandrijver zo robuust mogelijk zijn om de slecht begaanbare wegen in Noord-Afrika te kunnen bedwingen.

De eerste prototypes hadden rechts twee koplampen en links een enkele schijnwerper. In september 1969 stal de R12 de show op de Autosalon van Parijs. De respectievelijk sinds 1962 en 1965 gebouwde R8 en R10 met de motor nog achterin waren in een klap ouderwets. Met zijn krachtbron in lengterichting voor de voorwielen veroverde de R12 zijn plaats tussen de eveneens voorwielaangedreven R6 (1968) en R16 (1965).

Gordini met 125 pk
Met 56 pk uit een opgewaardeerde Cléon-motor (1.289 cc) van de R8 bereikten de zo’n 900 kilo wegende R12 L en de iets luxere TL een topsnelheid van 142 km/h. In tegenstelling tot de R16 met zijn links en rechts afwijkende wielbasis had de 4,34 meter lange R12 een starre achteras. Een jaar na de introductie kwam de stationwagon (Break) op de markt. Als sportieve toevoeging was er de Gordini-uitvoering met een 125 pk sterke 1.565 cc motor voorzien van twee carburateurs. Niet alleen motorisch gezien een uitblinker, ook de remmen en het onderstel waren afgestemd op de topsnelheid van 185 km/h. In zijn vier jarige productietijd zijn er zo’n 5.000 Gordini’s gebouwd.

TR met automaat
Voor modeljaar 1973 voegde Renault de TS-uitvoering toe aan het gamma van de R12. In tegenstelling tot de R12 L en TL werd deze versie tot de overname door Renault in Spanje door FASA (Fabricación de Automóviles S.A.) gebouwd. Opvallend waren de dubbele koplampen en speciaal vormgegeven wielen. Onder de motorkap lag dezelfde motor als in de in Frankrijk gebouwde R12’s, maar dan met een dubbele carburateur voor iets meer pk’s. Vanaf 1974 kon de R12 Break ook als TS geleverd worden, bovendien verscheen de sedan als TR-uitvoering met automatische versnellingsbak. De grootste verandering onderging de auto in 1975. Nieuwe bumpers, andere koplampen en achterlichten en een aangepast dashboard maakten de R12 klaar voor zijn laatste jaren. Aan de onderkant van de prijslijst kwam daarnaast de L-uitvoering met 50 pk.

Nog zo'n 120 stuks in Nederland
Ondanks dat de opvolger in de vorm van de R18 in 1978 in productie ging, bleef de R12 nog tot 1980 gebouwd worden in Frankrijk. Naast concurrenten als de Citroën GS, Peugeot 304 en Simca 1100 heeft de R12 altijd zeer goed verkocht. In 1973 was het zelfs de bestverkochte auto in Frankrijk. Door zijn populariteit werd de auto, ook als pick-up, door meerdere andere autofabrikanten in diverse landen met een eigen merklabel tot 2006 geproduceerd. Ons kleine kikkerlandje herbergt nog een kleine 120 R12’s, waarvan één geregistreerd staat als Gordini. Het aandeel L, TL, TR en TS is ongeveer gelijk verdeeld, waarbij het oudste exemplaar van mei 1970 is en de meest recente van april 1980. Als je op zoek bent naar een R12 kun je het best uitwijken naar Frankrijk, daar staan er nog wel wat te koop in allerlei staten van gezondheid. In Nederland en Duitsland moet je net het geluk hebben er tegenaan te lopen.

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto’s van de Renault 12 op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 11 april 2016

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn