Geduld, Geluk, Genot, G60.

Geduld, Geluk, Genot, G60.
Het was in de tachtiger jaren dat schoolmeester Haven indruk op mij maakte met de auto waarin hij reed, een spierwitte Volkswagen Golf GTI. Ook was hij in het bezit van een snelle speedboot, zo'n zescilinder uit Miami Vice. Een man die hield van snelheid en die ons als twaalf jarige leerlingen wel eens mee nam in zijn auto om te gaan waterskiën achter zijn boot.

Buiten het feit dat meester Haven mijn muziekmeester was woonde hij ook bij ons in de buurt. Na twee Golf GTI MK1’s kwam er een andere sportwagen, de Scirocco! Een antracietkleurige 1800 zestienklepper. Wat een machtige bolide. Alles klopte: het model, de kleur, de snelheid. Ik was inmiddels zeventien en mocht soms stiekem een stukje rijden. Wat een geweld, maar ja wat was ik gewend, mijn ouders hadden een Fiat 127...

Corrado stond meer stil dan dat hij bewoog
Het was in 1989 toen meester Haven, zelf inmiddels 47 jaar, de ultieme Volkswagen sportcoupé kocht: een VW Corrado G60. Deze kwam bij ons de straat inrijden op 26 mei van dat jaar. Fel rood van kleur, in één woord oogverblindend! De Corrado koste hem ongeveer 70.000 gulden, dus dat moest wel een fantastische sportwagen zijn. Een enkele keer reed ik in deze auto, wat een ervaring... Het G60-geluid, de spoiler die automatisch omhoog kwam, het model en de vele ogen die je volgden. De jaren verstreken, ik woon in een dorpje verderop, ieder gaat zijn eigen weg, maar de Corrado bleef in het bezit van meester Haven. Met de jaren stond de Corrado meer stil dan dat hij bewoog. Jaarlijks werd er niet meer ingereden dan van huis naar de plaatselijke garage voor de apk-keuring. Ondanks dat er niet meer mee gereden werd was de auto wel verzekerd en zat hij in de wegenbelasting. Iedere autoliefhebber in de buurt wist van de Corrado van de meester, en vaak is hem gevraagd of de auto te koop was. Steevast antwoord was dat hij hem niet kwijt wilde.

We schrijven inmiddels december 2013. Ik was destijds accountmanager en verkocht autobanden. Bij een klant in Ruinen was de zoon bezig om een Corrado G60 om te bouwen tot circuitauto. Compleet met rolkooi, verbreding, verlaging, enzovoorts. Hij vertelde mij dat het een unieke auto was. Ik zei, refererend aan de Corrado van meester Haven, dat ik dit type auto wel kende en er zelfs in gereden had. De garagehouder zei op z'n Drents dat ik die auto moest koop'n. Ik wuifde dat wat weg met de wetenschap dat meester toch de auto niet kwijt wilde. Rijdende naar huis waren mijn gedachten constant bij de Corrado, wat zou het toch mooi zijn als... Zal ik toch eens vragen? Of toch niet... Straks verkoopt meester hem toch en heb ik een kans laten liggen… Het was tot rond de kerstdagen van 2013 dat ik de stoute schoenen heb aangetrokken en meester, inmiddels 70 jaar, brutaal heb gevraagd wat hij met de Corrado wilde. Het antwoord was verrassend duidelijk, als ik de auto wilde had ik de eerste koop! Meester wilde nog wel een nieuwe auto, hij was zich aan het oriënteren, maar de Corrado kwam eigenlijk niet meer uit de garage.

Groot stofnest
Moeilijk kon ik mijn blijdschap onderdrukken, want ja je moest wel zakelijk blijven. Maar afijn, er was hem een inruilprijs bekend bij aanschaf van een nieuwe auto. Deze inruilprijs zou ook mijn prijs worden, wetende dat er waarschijnlijk wel het nodige aan moest gebeuren. We waren het er snel over eens, ik hoefde de auto niet meer te keuren want ik wist hoe hij eruitzag. Op het eerste gezicht leek het een doffe ellende, maar hoopte stiekem op beter. De Corrado was zowel vanbinnen als buiten en onder de kap één groot stofnest. Meester was geen poetser geweest en dat was te zien! De banden stonden plat, het leek een schuurvondst... In maart 2014 heb ik de Corrado bij meester Haven opgehaald, nadat hij hem eerst nog apk had laten keuren. Heel voorzichtig naar huis rijdend ging de film door mijn hoofd van de dag van aanschaf door meester Haven, de momenten dat ik er destijds zelf in gereden heb, tot nu dat ik de eigenaar ben... ongelofelijk! Inmiddels was ikzelf 47 jaar, net zo oud dus als toen meester de Corrado nieuw kocht.

Ik ben nu de eigenaar van een oer-Hollandse, helemaal originele, schadevrije Corrado G60. Van de eerste eigenaar, die ik ook nog goed ken, felrood en met slechts 66.500 kilometer. Een auto die ik vanaf dag één ken, uit het zicht ben verloren maar nooit uit mijn gedachten is geweest. Het onderhoudsboekje inspecterend zag ik dat vooral de eerste vijf jaar de kilometers zijn gemaakt. Iets wat ik eigenlijk wel wist. De laatste twintig jaar heeft de Corrado nog geen 10.000 kilometer gerold. De laatste tien jaar nog geen duizend. Het schoonmaken kon beginnen. De binnenzijde stofvrij makend en met een sopje strelend kwam er een nieuw interieur naar voren. De vorige eigenaar rookte niet en was alleen, dus ook dit was iets wat ik eigenlijk al hoopte. De buitenzijde had meer aandacht nodig. Het stof was wel weg maar het beoogde resultaat was niet gehaald. Doffe bumpers, en weliswaar een krasvrije lak, maar daar moest meer aan gebeuren. Net als het motorgedeelte wat één groot stofnest was. Ook de originele 15 inch Sebring wielen, vrij van stoeprandschade, hadden de invloed van de tijd en het weer niet goed doorstaan.

G-lader in nieuwstaat
Bij een aantal gerenommeerde bedrijven in Friesland heb ik de Corrado onder handen laten nemen. De bumpers zijn opnieuw gespoten, de lak gepolijst en in de Nanolex-lakverzegeling gezet. Bovendien is de bodem is onder handen genomen met een Waxoyl anti-roest behandeling. Ook het motorgedeelte is als nieuw onder het stof vandaan gekomen en de wielen zijn gestraald en gepoedercoat in de originele kleur. Ondanks dat de Corrado altijd zijn beurten heeft gehad en daar niet op is bezuinigd, heb ik ook hierin het zekere voor het onzekere genomen. Motorisch volledig nagekeken met een grote beurt, ook de riem van de G-lader vervangen. De G-lader zelf is nog in nieuwstaat, waarschijnlijk vooral door het voorzichtige gebruik van de eerste eigenaar. Nieuwe remschijven en -blokken rondom en natuurlijk nieuw rubber in de originele maat 185/55 R15.

Op 26 mei 2014 op de dag dat de auto precies 25 jaar oud was heb ik de auto officieel in gebruik genomen en voorzien van nieuwe kentekenplaten met opgelegde letters. Het is een plaatje en foto's zeggen meer dan duizend woorden. Hij rijdt als nieuw, zonder rammeltje of kraakje, comfortabel en snel. En… de spoiler komt gewoon omhoog bij 120 km/h. Deze Corrado is destijds geleverd door Volkswagen-dealer Century in Groningen, en geleverd zonder origineel elektrisch schuifdak. Een geluk bij een ongeluk wellicht want die gaan vaak kapot. Toch had meester Haven spijt van het niet hebben van een open dak. Hij heeft hem, toen de auto nog in de showroom stond, voor aflevering voorzien van een handbediend Webasto zonnedak dat nog steeds prima werkt! Wat ik nu nog laat doen is de remklauwen reviseren, stralen en opnieuw spuiten. Niet noodzakelijk maar wel mooi.

Uniek exemplaar
Nu twee jaar in mijn bezit staat de teller op 70.000 kilometer. Hier zal jaarlijks niet veel bijkomen omdat ik de auto vanaf april tot november gebruik en 's winters schors. Ik mag concluderen dat sinds ik deze auto bezit, nu pas besef wat voor uniek exemplaar ik in handen heb. Ook ben ik er nooit vanuit gegaan juist deze auto te bezitten, maar door geduldig te zijn ben ik nu wel de trotse eigenaar van deze prachtige Corrado.

Tekst: Henk Huitema

Bekijk meer foto’s van de Volkswagen Corrado op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 12 april 2016

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn