Ford Escort vooral in Engeland erg geliefd

Ford Escort vooral in Engeland erg geliefd
De Escort was de compacte middenklasser van Ford, de voorloper van de huidige Focus. De Nederlandse en Belgische Escorts kwamen uit Keulen, de rechtsgestuurde exemplaren uit het Engelse Dagenham. De Escort werd in 1967 geïntroduceerd als opvolger van de Anglia. Het was een vrij conventionele auto voor die tijd, met een motor voorin die de achterwielen aandreef. Aanvankelijk werd de auto alleen verkocht als tweedeurs sedan, later kwam er een stationwagen met drie deuren en een bestelwagen. In 1969 werd een vierdeurs-versie voorgesteld. De Escort verkocht vooral in Groot-Brittannië erg goed.

De tweede generatie werd in samenwerking met de Keulse Ford-afdeling ontwikkeld. Mechanisch waren de auto’s identiek, maar de Mk 2 had een modernere carrosserie gekregen. Uiterlijk gezien werd de auto in de loop der jaren licht gewijzigd. Zo hadden de eerste exemplaren ronde koplampen en de losse letters ‘FORD’ in de grille. Vierkante, halogeen koplampen waren voorbehouden aan de luxere GL en Ghia uitvoeringen. Omstreeks 1978 kreeg de Escort standaard vierkante koplampen en een Ford-embleem op de grille.

Orion als sedan
In 1980 presenteerde Ford de Escort Mk 3, die in 1981 Auto van het Jaar werd. De Mk 3 had een nieuw ontwikkelde voorwielaandrijving en liet een nieuwe hatchback-stijl aan het publiek zien. De Escort Mk 3 werd al gauw een geduchte concurrent van de Opel Kadett en de Volkswagen Golf. Ondanks dat de Mk 3 populair was, had men ook kritiek. Zo vond men dat de auto oncomfortabel was. De sedanversie van de Escort werd als Orion in 1983 geïntroduceerd. Men bleef vasthouden aan de naam Orion tot 1993, waarna deze stilletjes verdween. Een cabriolet-versie verscheen toen Karmann het dak afzaagde.

In 1986 verscheen de vierde Escort. In feite was de Mk 4 niet veel meer dan een geüpdatete Mk 3. Opvallend was dat de motorkap werd verlengd. De grille, koplampen, knipperlichten, achterlichten en bumpers werden opnieuw ontworpen, net als het interieur. Van de Mk 4 was ook een XR3i-versie leverbaar. Naast deze versie was er ook een karig uitgeruste C-uitvoering. Vanaf 1988 kwamen nieuwe motoren met injectie in plaats van de carburateur. In 1990 werd de teleurstellende vijfde generatie voorgesteld. Er was een drie- en vijfdeurs hatchback, een sedan (Orion), een stationwagon (Clipper) en een cabriolet. De vormgeving was wel eigentijds, alleen wel saai. De auto had een versimpelde wielophanging en de kwaliteit was minder. De motoren waren overgeheveld van de oude naar de nieuwe Escort, maar bleken verouderd. Vrij snel (1992) kwamen er nieuwe 16-kleps Zetec-motoren. De Escort werd toen ook licht gemodificeerd.

Zetec 16V-motoren
Om de kritiek op de oude Escort bij te stellen stelde Ford de nieuwe generatie Escort in oktober 1992 voor. Deze Escort kreeg de naam Mk 5-B en had een nieuw vormgegeven front en in het geval van de hatchback een nieuwe achterkant. De lijn met Zetec 16V-motoren werd uitgebreid. Van de Mk 5-B verschenen ook enkele actiemodellen, zoals de Laser Sport en de Phantom. Daarnaast werd vanaf eind 1993 de airbag standaard in elke uitvoering gemonteerd. In 1995 werd de Escort nogmaals onder handen genomen. Een nieuwe motorkap en koplampen en een gerestylede achterbumper waren de veranderingen aan de buitenkant. Het interieur werd totaal vernieuwd. Ook was de Escort Mk 6 voorzien van een herziene wielophanging waardoor de auto comfortabeler reed.

Eind 1998 kwam de Ford Focus, maar de Escort bleef in productie om klanten aan de nieuwe styling van zijn opvolger te laten wennen. De bestelwagenvariant bleef in productie tot 2002, die toen werd vervangen door de Transit Connect. In de zomer van 2000 viel officieel het doek voor de personenwagen-uitvoering van de Escort.

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto’s van de Ford Escort op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 22 april 2016

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn