Sjoerd vindt eerste auto via zijn stage

Sjoerd vindt eerste auto via zijn stage
“Je hebt toch nog helemaal geen auto nodig?” en “Een auto aanschaffen is leuk, maar een auto bezitten is een ander verhaal.” Een paar van de vele quotes van mijn ouders die het in eerste instantie niet zo zagen zitten dat ik al een auto wilde kopen.

Het was november 2015 en ik liep stage bij een Kia-dealer. Er kwamen veel inruilers langs, maar ik werd er niet warm of koud van. Totdat er ineens een Opel Astra G Njoy van 2003 werd ingeruild. Ruim 235.000 op de teller en hij liep op drie cilinders, maar ik wilde hem graag kopen. Hij lustte wel wat olie waardoor ik olie tankte en benzine bijvulde.

Teleurstellende testrit
In februari 2016 begon ik het olieverbruik nogal zat te worden en ging ik op zoek naar een andere auto. Het liefst weer een Opel. Waarom een Opel? Ik ben opgegroeid op de achterbank van een Opel Astra F en later een Astra G. Die Astra G hebben mijn ouders nog steeds. Uiteindelijk vond ik een Astra Cabrio in de buurt van Apeldoorn. Na een teleurstellende testrit besloot ik toch voor een Astra hatchback te gaan en die vond ik in Harderwijk. Mijn vorige Astra heb ik verkocht om de dag na mijn verjaardag de andere Astra in Harderwijk op te halen.

De Astra waar dit verhaal om draait is een zwarte vijfdeurs Sport Edition II. Er ligt en 1.6 16V EcoTec blok in van 100 pk. Bij aankoop stond er net geen 149.000 km op de teller, maar inmiddels tik ik bijna de 160.000 aan. Het verbruik valt me alleszins mee, 1 op 14 is makkelijk te halen. De wagen is lekker luxe met sportstoelen, lichtmetalen velgen, cruise control en climate control. Er zit ook een originele radio/CD-speler in, waarvan de volumeknop te vaak is gebruikt. Gelukkig geen probleem want de radio kan ook bediend worden via het stuur.

Ruitensproeiers van een Insignia
Qua uiterlijk wil ik de wagen zo origineel mogelijk te houden. Geen dikke wielen of grote spoilers. Wel wil ik hem iets luxer maken. Ik heb al gasdempers onder de motorkap geplaatst, wat toch een beetje gemak is. Op het Opel-forum zag ik dat de ruitensproeiers van een Insignia ook op een Astra passen. Ze werken net iets fijner. Op veel Opels zit de functie dat de ramen sluiten wanneer de auto op slot gaat. Deze functie wil ik ook inbouwen bij mijn Astra. Follow-me-home verlichting en bochtverlichting worden op zijn tijd ingebouwd. Technisch is de wagen in orde, op een rammelde uitlaat na. De beurten kan ik zelf doen en de onderhoudshistorie is helemaal compleet. Toch wel een prettige bijkomstigheid.

Soms krijg ik de vraag wat ik nou zo mooi vind aan mijn auto. Ik weet het zelf niet eens precies. Elke keer als ik ernaar kijk, voel ik me toch trots. De auto is uitgerust met een sportonderstel en dat is vooral te merken in bochten, die rap genomen kunnen worden. De auto kan heel sportief bereden worden, maar dankzij de cruise control en de stilte aan boord is het ook een heerlijke snelwegcruiser. Elke rit zit ik met een grijns achter het stuur, en elke kilometer is een fijne kilometer. Voorlopig gaat de Astra niet weg, maar de kans is groot dat de volgende auto weer een Opel wordt!

Tekst: Sjoerd Wijsman

Bekijk meer foto's van de Opel Astra op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 19 september 2016

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn