Vectra i500 laatste snelle Opel voor OPC-tijdperk

Vectra i500 laatste snelle Opel voor OPC-tijdperk
Opel streed in de jaren negentig mee in de Deutsche Super-Tourenwagen-Meisterschaft (STW) waarvoor geheel volgens de regels een homologatiemodel voor op de normale weg moest worden ontwikkeld. Op deze straatauto baseerde men de wedstrijdauto. Als laatste door Opel sneller gemaakte productieauto voor het OPC-tijdperk verscheen de Vectra i500.

Grote technische klus
Op de IAA in Frankfurt in september 1997 bevolkte een studiemodel van de i500 de Opel-stand. Feitelijk was deze auto zo goed als productierijp. Huistuner Irmscher mocht losgaan op een handgeschakelde Vectra Sedan met in het vooronder de 2.5i-V6-motor (X25XE). Bij Irmscher werd de auto behangen met spoilers en het interieur oogde sportiever door toepassing van diverse (neppe) aluminium versierselen. Op technische gebied klaarden de ingenieurs een grotere klus. Sterkere remmen met rode klauwen, een sportuitlaat en lichtmetalen wielen van BBS met 215/45 R17-banden behoren tot de beginselen. Ook een met 2,5 cm verlaagd onderstel voorzien van stuggere veren en dempers zijn niet direct speciaal.

Kleine blokhoek
Het grootste kunststuk van de Vectra i500 is zijn motor. Standaard is dit blok met distributieketting al een vrij onconventionele zescilinder. Het is een ontwikkeling van Opels moederbedrijf General Motors uit de vroege jaren negentig. Men wilde een lichte motor die de tot dan toe gebruikte zes-in-lijn uit de achterwielaangedreven grote Opels moest vervangen. Om ook in combinatie met voorwielaandrijving te kunnen worden gebruikt, was het resultaat een ongebruikelijk kleine blokhoek van 54 in plaats van de gebruikelijke 60 graden. Om tot X25XEI omgedoopt te worden paste Irmscher het Bosch Motronic-motormanagement aan, veranderde het de nokkenassen en het inlaattraject.

Extra vermogen en trekkracht
Door deze wijzigingen steeg het vermogen van 170 pk bij 5.800 tpm naar 195 pk bij 6.500 tpm. Extra trekkracht was ook paraat, de Vectra i500 levert 240 Nm bij 3.500 tpm in plaats van 230 Nm bij 3.200 tpm. Qua prestaties was het verschil met de standaard Vectra 2.5i-V6 niet eens zo groot. De topsnelheid steeg met slechts 6 km/h naar 236 km/h en de sprint van 0-100 km/h was in 7,9 in plaats van 8,5 seconden geklaard. Kort na de presentatie op de IAA werd de Vectra i500 eerst als sedan leverbaar. Een verandering ten opzichte van het studiemodel betrof de verlaging die een halve centimeter teruggebracht was. Ook de leren bekleding verhuisde naar de optielijst. Opel leverde zijn snelle zakensedan in de kleuren wit, donkerblauw, donkergroen, zilver en zwart. Speciaal voor de i500 stond de gele kleur Light Curry, in Duitsland Brokatgelb genoemd, paraat. In december 1997 werd de i500 ook leverbaar als stationwagon. Die was niet in het geel leverbaar, maar wel in Arden Blue. Later zou dit onder Opel-fans OPC-blauw genoemd gaan worden.

Zeer zeldzaam
In 1999 kreeg de Vectra een facelift waarvan ook de i500 profiteerde. Deze uitvoering is herkenbaar aan de Xenon-koplampen. Tegelijkertijd werd de kleur Light Curry vervangen door Copper Metallic en de aluminium interieurdelen verruild titaniumkleurig plastic. De sportstoelen kregen een nieuwe stof en technisch paste Opel de F23SR-versnellingsbak met kortere overbrengingsverhoudingen toe. Ten opzichte van de vorige F25-bak werkt het nieuwe exemplaar niet met schakelstangen maar met met kabels. In totaal zijn er tot de zomer van 2000 1.577 Vectra’s i500 verkocht, waarvan 1.244 sedans en 333 stations. In Nederland bleef de teller steken op zo’n 120 stuks. Lijkt zo'n snelle Vectra je wel wat? Bereid je dan voor op een lange zoektocht. In Nederland staat er op de gebruikelijke occasionwebsites geen enkele te koop. Over de grens in Duitsland staan er enkele, waarvan de meesten flink getuned of versleten zijn.

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto’s van de Opel Vectra i500 op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 2 juli 2017

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn