Volkswagen Corrado uiteindelijk duurder dan verwacht

Volkswagen Corrado uiteindelijk duurder dan verwacht
De Corrado, een sportieve coupé van Volkswagen die eind jaren ’80 de tweede generatie Scirocco op moest volgen. Althans, dat was de bedoeling. De Duitse autofabrikant schoot echter een tikkeltje door met de ontwikkeling van ‘Entwicklungsauftrag (EA) 494’.

Met de Scirocco had Volkswagen een succesnummer in handen, vooral de eerste generatie (1974-1981) verkocht goed. Nummer twee sprak minder tot de verbeelding, maar vond toch een flink aantal kopers. Een waardige opvolger ontwikkelen was dan ook geen sinecure. In mei 1981, een maand na de introductie van de Scirocco II, startte Volkswagen met het project EA 494. Als technische basis diende het A2-platform van de nog niet geïntroduceerde Golf II. Men mikte op een productiestart aan het eind van 1986.

Plan B
In 1984 werden de plannen radicaal omgegooid, de derde Scirocco moest een technologisch hoogstandje worden. Eén probleem: de auto zou niet voor dezelfde prijs als zijn voorganger in de markt gezet kunnen worden. Bij Volkswagen ging de kast open en plan B kwam tevoorschijn. De hoge heren in Duitsland vertelden ons: “We bouwen de Scirocco tot en met 1988 door, waarna er een kleine coupé op basis van de Polo komt.” Al snel werd duidelijk dat ook dat idee geen haalbare kaart bleek. Zodoende is de Scirocco tot september 1992 bij Karmann in Osnabrück in productie gebleven.

Vanaf maart 1986 werd EA 494 net als veel andere Volkswagens naar een wind genoemd, deze keer Taifun. Deze naam werd echter geassocieerd met een verwoestende orkaan, waarna de naam Corrado ter tafel kwam. Het Spaanse woord voor hardlopen of rennen (correr) vormde hierbij de inspiratie. Twee jaar later dan oorspronkelijk gepland maakte het publiek in oktober 1988 kennis met de door Herbert Schäfer ontworpen coupé. Herr Schäfer is van 1972 tot 1993 hoofd van de designafdeling bij Volkswagen geweest. Onder zijn bewind zijn bijvoorbeeld de Golf II, Passat B3 (neusbeer) en Transporter T4 vormgegeven.

Uitgebreide standaarduitrusting
Bijzonderheden van de 4,05 meter lange Corrado waren de achterspoiler die bij 120 km/h automatisch uitklapte voor een betere wegligging op hoge snelheid. Ook G-lader in de Corrado G60 en ruime standaarduitrusting maakten indruk. Standaard ABS, stuurbekrachtiging, in hoogte verstelbare sportstoelen, mistlampen, getint glas en elektrisch verstelbare spiegels. Nee, bij de Scirocco was al dat lekkers niet leverbaar of het stond tegen fikse prijzen in de optielijst.

Kopers van een Corrado konden in het begin kiezen uit de 1.8 16V-motor met 133 pk of de achtkleps 1.8 met G-lader en 160 pk. In september 1991 voegde Volkswagen de 2.0 16V met 136 pk en de 2.9 VR6 twaalfklepper met 190 pk toe aan het gamma. Bovendien verscheen er een automaat in de prijslijst. Om de VR6-motor in het vooronder te kunnen lepelen is de hele voorpartij van de Corrado verbouwd. Onder andere de bredere spatborden zijn daar een voorbeeld van. Tegelijkertijd is ook de brandstoftank vergroot van 55 naar 70 liter. Dat de kofferbak daardoor slonk van 300 naar 235 liter laten we maar even buiten beschouwing… Om alle power van de Corrado VR6 goed op het asfalt te kunnen krijgen is het onderstel voorzien van delen van het A3-platform (Golf III).

Actiemodellen
In september 1992 is het interieur gewijzigd. Door een moderner dashboard, andere klokken en nieuwe knoppen voor de bediening van de verwarming oogde de Corrado vanbinnen weer bij de tijd. Een tweeliter achtklepper (115 pk) zorgde in 1993 voor een gunstigere instapprijs en een jaar later voegde Volkswagen twee airbags toe. Er zijn diverse gelimiteerde actiemodellen op de markt gekomen, veel al met een lederen interieur en in speciale carrosseriekleuren. Op 16 juni 1995 verliet de laatste Corrado, intern Typ 53i genoemd, de fabriek van Karmann in Osnabrück. Na 97.521 exemplaren was het gedaan.

Tekst: Arno Lommers

Bekijk meer foto's van de Volkswagen Corrado op onze Facebook-pagina.
Dit artikel is gepubliceerd op 10 februari 2018

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn