Alfa Romeo 90 verving twaalf jaar oude Alfetta

Alfa Romeo 90 verving twaalf jaar oude Alfetta
De Alfa Romeo 90, ook wel Novanta genoemd, werd van eind 1984 tot en met medio 1987 gebouwd. Het was de opvolger van de sinds 1972 geproduceerde Alfetta. Het chassis nam de 90 van zijn voorganger over en ook het uiterlijk (getekend door Bertone) had veel gemeen met de twaalf jaar oude Alfetta. De 90 had een transaxle-aandrijving, dus de motor voorin, de versnellingsbak net voor de achteras en aandrijving op de achterwielen.

De 4,39 meter lange 90 had een dynamische voorspoiler die vanaf 80 km/h naar beneden kwam en voor extra koeling van de motor en extra neerwaartse druk zorgde. Het interieur van de 90 werd wat luxueuzer gemaakt ten opzichte van de Alfetta. Opvallend aan het dashboard van de Quadrifoglio Oro-versie (gouden klavertjevier) was dat de snelheid- en toerentalmeter niet rond waren, maar diagonaal omhoog liepen. Als optie was een attachékoffertje beschikbaar. Deze paste precies in het handschoenenkastje. Het instapmodel was de viercilinder 1.779 cc motor met 120 pk. Daarnaast was er een 1.962 cc motor met carburateur en een even grote motor met injectie beschikbaar, beide leverden 128 pk. De injectiemotor was door een nokkenasversteller en de computergestuurde injectie (Bosch Motronic) zuiniger. De Alfa 90 was er ook met V6-motoren uit de Alfa 6: een 1.996 cc V6 van 132 pk en een 2.492 cc V6 met 156 pk. Deze laatste ging door het leven als de Quadrifoglio Oro. De wagen was verder ook nog te verkrijgen met een 110 pk sterke 2.393 cc turbodiesel.

Op de autoshow van Turijn in mei 1986 werd de Alfa 90 Super voorgesteld. Deze kreeg een andere grille en een voorbumper zonder beweegbare voorspoiler. Alle 90’s werden vanaf dat moment alleen geleverd als Super-uitvoering. De Quadrifoglio Oro kreeg ABS en analoge klokken. Na bijna 3 jaar en 56.428 auto’s stopte de productie. Als opvolger stond de in samenwerking met Fiat, Lancia en Saab ontwikkelde Alfa 164 klaar.

Voor het Autotest-jaarboek 1986 werd een Alfa 90 2.0 Motronic getest. In het testverslag lezen we een uitgebreide uiteenzetting over de injectiemotor. Ten opzichte van de 2.0 zonder injectie vond men de nieuwe motor soepeler, maar met wat minder trekkracht bij lage toeren. Het schakelen ging een stuk fijner dan in de Alfetta, boven de 120 kilometer per uur was er erg veel windgeruis te horen. Een Alfa is bij uitstek een auto om sportief te berijden en de toen 41.390 gulden (18.780 euro) kostende 90 was daarop geen uitzondering. Desondanks was het comfort niet uit het oog verloren. “De besturing verloopt prettig en het onderstuurkarakter kan goed worden opgevangen. De auto is erg comfortabel en levert uitstekende prestaties (0-100 km/h in 9,8 seconden, red.). Er hoeft niet veel geschakeld te worden, maar ongemerkt gaat men dat toch doen omdat de motor er om vraagt.”

Bekijk meer foto's van de Alfa Romeo 90 op onze Facebook-pagina.

Tekst: Arno Lommers
Dit artikel is gepubliceerd op 5 september 2015

Deel dit artikel op social media

Dit bericht delen op LinkedIn