Alfa Romeo 155 1.7 Twin Spark

Zo simpel kan autoliefde soms zijn

Het roer gaat om in 1992 bij Alfa Romeo. Als opvolger voor de succesvolle 75 lanceert het merk de nieuwe Alfa 155. Onder regie van Fiat krijgt de auto voor- in plaats van achterwielaandrijving en gebruikt men de bodemplaat van de in 1988 geïntroduceerde Fiat Tipo. Ook de duurzaamheid ging er kennelijk met sprongen op vooruit want het voor deze rijtest gebruikte exemplaar is inmiddels zeventien jaar oud en in de bloei van zijn leven.

Alfa Romeo 155 1.7 Twin SparkAlfa Romeo 155 1.7 Twin SparkAlfa Romeo 155 1.7 Twin SparkAlfa Romeo 155 1.7 Twin SparkAlfa Romeo 155 1.7 Twin SparkAlfa Romeo 155 1.7 Twin SparkAlfa Romeo 155 1.7 Twin Spark
De historie van het Italiaanse volbloedmerk Alfa Romeo kent hoogtepunten en dieptepunten. De mens is van nature snel geneigd om alleen de dieptepunten te onthouden. Een Alfa Romeo gaat maar zes jaar mee en hij roest al in de showroom, is nog immer de heersende gedachte bij de massa. Toch is er sinds 1986, het jaar dat Fiat het merk inlijfde, wel het één en ander veranderd. Neem bijvoorbeeld de spierwitte Alfa 155 1.7 TS van Daniel Gase, een vriendelijke jongen uit het Noord-Hollandse Hoorn. De zeventien jaar oude Alfa oogt alsof ‘ie nét bij de dealer vandaan komt. Strak als het oppervlak van een ongebruikt zwembad en even onberispelijk als de persoonlijk secretaris van Hare Majesteit de Koningin. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat Daniel een totale neuroot is als het aankomt op onderhoud en verzorging van zijn Italiaanse schone. Geen moment blijft onbenut om ‘even een vlekje weg te werken’ en ik zie ‘m er toe in staat om midden op de Afsluitdijk op de rem te gaan staan als er onverhoopt iets uit de achterkant van een meeuw op zijn Alfa valt.

‘Ik heb de auto rechtstreeks van de vorige eigenaar gekocht, want ik kende de auto al en ik wist dat de auto goed onderhouden was en dat alle historie er bij aanwezig was’ licht Daniel toe. De Alfa is zijn eerste auto en naast Alfa Romeo koestert hij ook een voorliefde voor BMW. ‘Ooit koop ik een BMW, maar dan wél voor er bij. De Alfa gaat wat mij betreft niet snel meer weg’. Toch grappig dat Daniel een zwak heeft voor een zeventien jaar oude Alfa Romeo. De meeste van zijn leeftijdsgenoten verplaatsen zich in een met Tupperware volgehangen, zwaar ondergemotoriseerde Japanner van een zo recent mogelijk bouwjaar. Dat wil zeggen: als ze al een rijbewijs hebben. Daniel is namelijk pas negentien en in deze tijd heb je je rijbewijs niet meer met een lesje of twaalf in de knip. Dat duurt tegenwoordig wel wat langer.

Ik loop eens een verkenningsronde om de witte Alfa Romeo heen. Opvallend aan de auto is de duidelijke wigvorm. De 155 was de laatste Alfa met dit markante lijnenspel. Opvolger 156 zag er alweer héél anders uit. De opliggende kofferbak doet mij denken aan recente BMW’s. Je zou Chris Bangle bijna van plagiaat gaan beschuldigen. Het totale lijnenspel van de auto is een exponent van zijn tijd, maar oogt nog steeds niet heel erg bedaagd. De originele lichtmetalen velgen staan de auto goed en het klavertje vier op het voorscherm insinueert vierwielaandrijving. Het hoort er natuurlijk niet te zitten, maar het staat wel grappig en zeventien jaar na dato is er bijna niemand meer die weet of het er nu wél of niet thuis hoort. In het interieur ontwaar ik een houten sportstuur en bijbehorende versnellingspook. Details die écht bijdragen aan het Alfa Romeo-gevoel. De auto kan er feitelijk niet van buiten want het zijn Gran Turismo-gadgets in optima forma. Het mooie zwart lederen interieur is door Daniel recentelijk zélf in de auto gezet en het doet lekker luxe aan, ondanks de iets doorleefde voorstoelen. Maar het is met leer nét als met oudere mensen; juist de doorleefde details wekken doorgaans je bijzondere interesse. Onder de motorkap is alles droog en netjes, maar nieuw is anders. De aan het blok gemonteerde appendages vertonen hier en daar wat oxydatiesporen en de binnenschermen zijn smoezelig. Ook het kleppendeksel toont niet helemaal fris meer. Ach, wat zou het ook. De auto heeft al een slordige anderhalve ton op de weg gereden en dan hou je dat niet tegen. Nederland staat nu niet echt bekend om zijn droge, mediterrane klimaat. De auto is voorzien van de 1,7 liter grote viercilinder lijnmotor met Twin Spark techniek, wat niets anders is dan twee bougies per cilinder die voor een betere, gelijkmatiger verbranding van het mengsel zorgen. Mede door die twee bougies per cilinder brengt het blok het tot een zeer acceptabele 115 PK. Niet slecht voor een aggregaat uit 1992.

Bij de start slaat de auto meteen aan en een typisch Alfa-geluid vult mijn oren. Scherp, gewillig en typerend voor deze auto. De handgeschakelde vijfbak schakelt uitermate trefzeker en je merkt al snel dat de auto toeren van je vraagt. Het is een auto om sportief te berijden, dat merk je meteen. Onderin het toerengebied marcheert de auto met je mee als een trompettist in de achterste linies van een drumband, maar als je wat meer gas geeft en niet te vlug van verzet wisselt dan trakteert de auto je op onvervalste Italiaanse oerkreten. Snerpend schiet de Alfa door het verkeer en ik merk aan mezelf dat ik kennelijk wat ouder begin te worden. Was ik twintig jaar jonger geweest dan had ik het allemaal wel begrepen en waarschijnlijk ook gewaardeerd, maar nu onderdruk ik een meewarige glimlach omdat ik weet dat de auto van Daniel is en hij heeft er wél precies de juiste leeftijd voor.

In snel genomen bochten reageert de Alfa betrekkelijk stoïcijns op stuurbewegingen. Alsof hij voor het betere bochtenwerk is gemaakt. De 155 leent zich er uitstekend voor om ‘m eens lekker door een bergachtig gebied te jagen. Als een strijkijzer, om er maar eens een veelgebruikte vergelijking in te gooien. Accelereer je op driekwart van de bocht in de juiste versnelling uit, dan geeft de Alfa je het gevoel dat je met een veel duurdere sportwagen op pad bent. Da’s toch wel knap van de mannen uit Milaan. Maar ze hebben dan ook een zekere reputatie hoog te houden als het gaat om sportieve Gran Turismo’s en snelle sedans. De 155 staat immers in de voetsporen van de meesterlijke Montreal, de spraakmakende Alfa 75 en de klassiek gelijnde GTV en is zeer zeker gezegend met flink wat genen van zijn illustere voorgangers, al moest hij zich aanvankelijk wel bewijzen vanwege de radicale verandering van achter- naar voorwielaandrijving. In de ogen van doorgewinterde Alfisten een doodzonde want een Italiaanse volbloed sportsedan behoorde gewoon achterwielaandrijving te hebben, basta. Toch merk je, ondanks de genetische manipulatie van Fiat, aan alles de verwantschap met zijn voorouders. Op de snelweg is het monotone, duidelijk aanwezige motorgeluid misschien op den duur wel irritant. Maar zoals collega’s van mij eerder al schreven bij het verschijnen van deze auto in 1992 zal het de Alfisti verder worst wezen. Een Alfa mag je horen. Nee, die moet je zelfs horen. Het is feitelijk ‘part of the deal’ als je kiest voor een auto met een sportief hart en dito imago.

Omdat de Alfa Romeo 155 tussen 1992 en 1998 is geproduceerd zijn de meeste exemplaren al ‘fiscaalvriendelijk’ (zakelijk) te rijden. Dat is erg interessant, omdat goed geconserveerde exemplaren tegen redelijke prijzen te krijgen zijn. Iedere Alfa mag zich verheugen in een grote schare fans, maar dat heeft nog niet geleid tot overspannen vraagprijzen. Je doet daar dus, als ondernemer, goede zaken mee want je mag de bijtelling baseren op de waarde in het economisch verkeer. Als je een gemiddelde vraagprijs van 3.000 euro als uitgangspunt neemt dan tel je dus 35% van dit bedrag bruto bij je inkomen. Ook sommige verzekeraars kennen aantrekkelijke premies als het gaat om het verzekeren van youngtimers. Ik wil niet meteen beweren dat je een Alfa 155 zowat gratis kunt rijden, maar het is wél aantrekkelijker dan de meeste mensen denken. Stel je niet direct prijs op een nieuwe zakelijke auto, en onder de lezers van dit blad is dat bijkans gebruikelijk, dan is een Alfa 155 nog niet zo’n gek alternatief. Als je niet de mogelijkheid hebt om de Alfa ‘op de zaak te knallen’ dan moet je ‘m toch niet meteen voorbij lopen. Een goed onderhouden exemplaar kan nog jaren mee en de running costs zijn niet van dien aard dat ze je slapeloze nachten zullen bezorgen. Alleen het gewicht van de wagens is relatief fors te noemen; de 1.6 weegt namelijk al 1.195 kilo schoon aan de haak. En met dank aan Ernst Cramer van de Christen Unie worden ze nooit meer belastingvrij.

Als de rit er op zit parkeer ik de auto in een parkeervak en geef de sleutels weer aan Daniel. ‘De auto past veel beter bij jou dan bij mij’ concludeer ik minzaam doch trefzeker. Daniel lacht er om. Het interesseert hem niet echt hoe fiscaalvriendelijk de auto is, op welke wielen de aandrijving gemonteerd zit en hoe monotoon de brom in het interieur is. En wat de auto onder Alfisti teweeg bracht ten tijde van zijn introductie boeit ‘m al helemaal niet, want toen was hij nauwelijks geboren. Voor Daniel is de Alfa zijn eerste eigen auto en ik spreek geen Swahili als ik zeg dat je eerste auto altijd een speciaal plekje in je hart zal hebben. Zo simpel kan autoliefde soms zijn.

Meer informatie bij dit artikel vindt u op: http://www.alfa155club.nl

Specificaties Alfa Romeo 155 1.7 Twin Spark

Alfa Romeo155 – uitvoeringen en technische specificaties

1.6 16v Twin spark 120 pk/144 Nm
1.7 8v Twin spark 115 pk/146 Nm
1.8 8v Twin spark 129 pk/165 Nm
1.8 16v Twin spark 140 pk/165 Nm
2.0 8v Twin spark 143 pk/187 Nm
2.0 16v Twin spark 150 pk/187 Nm
2.5 V6 166 pk/216 Nm
2.0 T Q4 190 pk/293 Nm
2.0 TD 92 pk/186 Nm
2.5 TD 125 pk/294 Nm