Volkswagen Golf VR6

Compact in het kwadraat

Het is 1976 en de wereld scheen behoefte te hebben aan een snelle hatchback. Volkswagen introduceert de Golf GTI en zette een trend. Dat had men enkele jaren daarvoor ook al gedaan toen men het concept Golf in de markt zette; de eerste compacte hatchback met derde deur. Vanaf de eerste dag was de Golf een verkooptopper van de eerste orde en dat had Volkswagen nodig ook want de luchtgekoelde Kever was feitelijk een dood spoor na enkele decennia. De nieuw ingezette lijn Polo-Golf-Passat bracht voor de Wolfsburgers de zilvervloot en ook het concept GTI slaat onmiddellijk aan bij het publiek.

Volkswagen Golf VR6Volkswagen Golf VR6Volkswagen Golf VR6Volkswagen Golf VR6Volkswagen Golf VR6Volkswagen Golf VR6Volkswagen Golf VR6
Na twee succesvolle generaties Golf GTI met vermogens van 115 tot 150 PK lanceert Volkswagen in 1991 de derde generatie Golf en wederom prijkt aan de bovenkant van het gamma de GTI met 115 PK en (later) de GTI 16v met 150 PK. Deze versies waren zowat integraal overgenomen uit de Golf II maar de heren van VW hadden ondertussen niet stilgezeten. Als afronding naar boven én om te beantwoorden aan de vraag naar een snelle, comfortabele afstandscruiser in rugzakformaat had men kans gezien een zescilinder te ontwikkelen die simpel in het vooronder van de Golf te hangen was. Aangezien de Golf de aandrijving op de voorwielen had en de motoren dwars geplaatst werden bleek een zes-in-lijn te lang en een V6 te breed. Het moest dus een compromis worden: geen V6, ook geen R6, maar een VR6. De letters ‘VR’ staan in dit verband dan ook voor ‘Versezte Reihe’. Een VR6-blok is dan ook een kruising tussen een zeslijn en een V6. De cilinderrijen zijn een halve cilinder versprongen en onder een scherpe blokhoek van 15 graden in elkaar ‘gevouwen’.Beide cilinderrijen liggen zo dicht tegen elkaar aan dat montage van slechts één cilinderkop mogelijk was. Hierdoor ontstond een zeer compacte zescilinder motor met 174 PK en 2,8 liter inhoud welke prima in de Golf paste. Een nieuw concept was geboren: de Golf VR6 was niet alleen een snelle hatchback, maar bovenal een lange afstandscruiser met fijne zespitter in het vooronder. Compact in het kwadraat als het ware.

De laatste Golf III VR6 liep in 1997 van de band. Niet verwonderlijk dat er anno 2009 nog maar mondjesmaat gave en originele exemplaren te vinden zijn. De meesten zijn verpest, verkracht of opgereden. De eigenaren die in pakweg 15 jaar tijd slechts 3.000 km per jaar reden met hun peperdure VR6 zijn, simpel gezegd, op de vingers van één hand te tellen. Toch duikt er zo nu en dan zo’n exemplaar op en de Candyweiss VR6 uit deze rij-impressie is er zo een. Bouwjaar 1996 en nog maar 98.000 km op de teller en dat straalt de auto ook helemaal uit. Van voor naar achter nieuw, onderhoudsboekjes er bij en ook in het interieur geen spoortje van gebruik te vinden. Automaat en airconditioning als fijne extra opties en een setje BBS lichtmetalen velgen maken het VR6-feest helemaal af. Deze VR6 is van het tweede type, dus zonder de zwarte bumperranden en wielkastverbreders. Optisch geen verschil met de GTI en de GTI 16v, maar als je de contactsleutel omdraait merk je wél dat je met iets bijzonders te maken hebt.

Direct volgend op dat zware startmotorgeluid volgt de mooiste zescilinderroffel die destijds te krijgen was. Zodra je wegrijdt met de Golf valt je de zijdezachte loop van de motor op. Het is wél zaak om het aggregaat goed warm te rijden, want door de ‘Versetzte Reihe’ heeft het blok iets dunnere cilinderwanden dan zijn zeslijn- en V6-collega’s en daardoor is het gevoeliger voor trappen-met-koude-motor. Veel VR6’jes stierven derhalve een té vroege dood door mishandeling. Dit exemplaar gelukkig niet en met de bak in ‘D’ geht’s los. Grappig is dat deze potente hatch zich als een Maltezer Leeuwtje aan de lijn laat meenemen. Hij ontpopt zich als ideale stadsauto. Parkeren gaat makkelijk, al is de dikke C-stijl ietwat zichtbelemmerend, maar dat zal iedere Golf-eigenaar beamen. Relaxed over klinkerweggetjes, up-tempo door het drukke stadsverkeer; met de VR6 kan het allemaal. Binnen no-time heb ik de oprit van de A9 bereikt en via een snelle rechtse doordraaier rij ik de vrijwel lege snelweg op. Olietemperatuur op zo’n 85 graden, zo vermeldt de Multi Funktions Anlage, dus het gas kan er op en dan trekt er een glimlach van oor tot oor en een stoot adrenaline door je aderen want al is deze Golf dan zestien jaar oud: versnellen wil ‘ie nog als geen ander! Onder begeleiding van een heerlijke zescilinder grom speert de Golf naar hoogst illegale snelheden en omdat ik dit artikel met mijn eigen naam onderteken en je maar nooit weet wie dit allemaal leest zal ik de exacte piekwaarde van de snelheidsmeter niet vermelden, maar ik kan u verklappen dat ik riant mijn roze creditcard had kunnen inleveren als een verdwaalde Vrosser me onverhoopt had kunnen bijhouden. Ook anno 2011 sla je met deze Golf dus geen modderfiguur in het verkeer. Sterker nog: je bent een groot deel van je medeweggebruikers simpelweg te snel af en niemand die het van buiten ziet. Opzichtig is zo’n VR6 namelijk allerminst.

Aangezien de Golf VR6 destijds in de markt werd gezet als ultieme en compacte afstandscruiser verruil ik de A9 ter hoogte van de Gaasperdammerweg voor de A1, zodat honderdzeventig kilometer oostwaarts mijn nieuwe doel is. De standaard gemonteerde Volkswagen radio ‘Gamma’ stem ik af op 103 FM want Veronica zorgt doorgaans voor passende klanken en ook nu stelt de zender mij niet teleur met heerlijke jaren tachtig muziek. Voordat ik het goed en wel in de gaten heb passeer ik de afslag Rijssen-Goor-Enter en dit lijkt mij een prima gelegenheid om te keren. Aldus geschiedde en dezelfde weg terug is mijn deel. Ik betrap me er op dat ik soms met 110 op de rechterbaan blijf plakken; genietend van de zespitter in wandeltempo. Aan de toerenteller zie je dat het Golfje tot veel meer in staat is en op het moment van constatering is het gewoonweg té verleidelijk om niet even op het gas te gaan staan. Dan pakt de VR6 als geen ander op en binnen no-time is het weer speelkwartier.

Teruggekeerd op de basis parkeer ik de Golf en sluit ‘m af. Tevreden kijk ik achterom en realiseer me dat je feitelijk niets meer nodig hebt om jezelf te verplaatsen. Hij is compact, snel, comfortabel en in mijn ogen onderschat. De Golf VR6 rijdt als een grote middenklasser met de handelbaarheid van een Suzuki Swift. Een puntje van kritiek is het behoorlijke vermogen op de voorwielen. Volgens velen is voorwielaandrijving veiliger bij gladheid, maar ik had de 174 paarden liever op de achterwielen gehad. Zoals het een Duitse auto betaamt. Volkswagen realiseerde zich dat ook, maar wist tevens dat het concept ‘Golf’ an sich geen ruimte liet voor een achterwielaandrijver. Misschien wel daarom lanceerde men de Syncro met vierwielaandrijving en een iets gekietelde VR6 van 2,9 liter en 193 PK. De Syncro brengt het vermogen veel geleidelijker op alle vier de wielen over en daardoor reageert de auto neutraler bij snelle acceleraties, om maar te zwijgen van de veiligheid bij extreme weersomstandigheden. Helaas is een goed onderhouden VR6 Syncro met lage kilometerstand écht een witte raaf geworden. Ik zal het dus maar met deze witte moeten doen. Ach, waarom ook niet… Het is allerminst behelpen!

Tekst: Chris de Raaf
Fotografie: Carlo Hof

Meer informatie bij dit artikel vindt u op: http://www.500e.nl

Specificaties Volkswagen Golf VR6

Cilinderinhoud: 2.792 cc
Vermogen: 174 PK bij 5.800 tpm
Koppel: 235 Nm bij 4.200 tpm
Topsnelheid: 225 km/h
Acceleratie 0-100: 7,6 sec.
Acceleratie 0-160: 18,7 sec.
400 Meter met staande start: 15,3 sec.