Volvo 240 DL 2.3

Trouwe lobbes als onderdeel van het gezin

De 200-serie is misschien wel de meest bekende Volvo. Alles waar het Zweedse merk voor staat draagt deze auto uit. Of het nu gaat om betrouwbaarheid, duurzaamheid, veiligheid of ruimte, op al deze punten scoort de sympathieke ‘baksteen’ bovengemiddeld. In veel gezinnen is de auto onderdeel van het gezin, net als de labrador. Aan de hand van een witte 240 DL 2.3 uit 1990 neem ik je mee door de geschiedenis van deze evergreen.

Volvo 240 DL 2.3Volvo 240 DL 2.3Volvo 240 DL 2.3Volvo 240 DL 2.3Volvo 240 DL 2.3
Eind 1974 verscheen de 200-serie als opvolger van de 100-serie. Aan de basis stond de Volvo VESC (Volvo Experimental Safety Car). Uiterlijk vertoont het door Jan Wilsgaard ontworpen model veel gelijkenis met zijn voorganger, het aantal technische verbeteringen is echter groot. Bij de introductie duidde men de viercilinder varianten aan als 242 (tweedeurs sedan), 244 (vierdeurs sedan) en 245 (vijfdeurs estate). Daarnaast zijn er versies met zescilinder benzine- en dieselmotor leverbaar geweest. In de jaren zeventig en tachtig gold de 200-serie als Volvo’s volumemodel. Amerikaanse klanten kozen vaak voor de sedan, terwijl in Europa de estate het meest populaire model was.

Technisch is de 200-serie net als zijn voorganger erg conventioneel. Achterwielaandrijving, een starre achteras en de motor in lengterichting voorin. In eerste instantie monteerde Volvo de 2,0-liter benzinemotor met 82 pk uit de 100-serie. Later werd dit blok vervangen door modernere aggregaten met een inhoud van 1,7- tot 2,3-liter (90 tot 155 pk). In 1982 monteerden de Zweden als eerste autofabrikant een zescilinder dieselmotor in een personenauto. De 82 pk sterke 2,4-liter kwam van Volkswagen, die deze motor gebruikte in de LT (bedrijfsauto). Standaard was afhankelijk van de uitvoering een handgeschakelde vier- of vijfbak, een automaat met drie of vier versnellingen stond op de optielijst. Vanaf 1986 zorgde een katalysator voor schonere uitlaatgassen.

De 200-serie heeft tijdens zijn loopbaan een aantal nosejobs en interieurwijzigingen ondergaan. Een van de aanpassingen betrof in 1982 een wijziging van de typenummering. Vanaf deze upgrade werden alle modellen Volvo 240 genoemd. Intern en bij liefhebbers zijn de oude typenummers in gebruik gebleven om de verschillende varianten aan te duiden. In 1984 verdween de 2-deurs van het toneel. Het Amerikaanse veiligheidsinstituut NHTSA (National Highway Traffic Safety Administration) nam de Volvo 200-serie als referentieauto voor het vaststellen van de veiligheidsnormen. Zelfs in 1991 was het model nog steeds de meest veilige personenauto op de Amerikaanse markt.

Directe opvolgers heeft de Volvo 200-serie niet. De respectievelijk in 1982 en 1990 geïntroduceerde 700-serie en 900-serie opereren in ongeveer hetzelfde segment van de markt en Volvo had de hoop dat deze de plaats van de 240 zouden innemen. Echter door de aanvankelijk tegenvallende verkopen bleef Volvo de populaire 240 moderniseren en in het programma houden. Pas na de introductie van de 850 durfde Volvo de productie van de 240 in 1993 te staken.

Bijzonder is dat deze 240 DL 2.3, de meest eenvoudige uitvoering, door dezelfde klant is besteld als de 142 uit de andere rij-impressie. Na twintig jaar ruilde de heer Van Der Sluijs in 1990 zijn oude Volvo in voor het nieuwe model. Vanwege zijn leeftijd heeft hij niet veel met de witte sedan gereden, slechts 60.000 kilometer. Een 240 kan, mits goed onderhouden, wel een miljoen kilometers aan. Dit exemplaar kun je dus beschouwen als een nieuwe auto.

Oei, bij het instappen moet ik oppassen dat ik de dakrand niet raak. Ook als ik eenmaal op de comfortabele zetel zit raakt mijn hoofd het plafond bijna. Typisch, deze zitpositie, al zullen echte 240-adepten de auto juist roemen om de actieve rijhouding en de overzichtelijkheid. Niet alleen de vierkante carrosserie kun je vanaf de bestuurdersstoel perfect overzien, ook het enorm degelijk aanvoelende dashboard levert geen onduidelijkheden op.

Net als de Volvo 340 heeft ook de 240 een kenmerkend motorgeluid. Omstanders zullen de auto uit duizenden herkennen als ze de loeiende stofzuiger achter zich horen naderen. In het interieur klinkt de motor beschaafder en het geluidsniveau ligt aangenaam laag. De B230F-motor met een inhoud van 2,3-liter, LH-Jetronic injectiesysteem en 116 pk presteert goed. Het is een motor die het vooral van veel koppel bij lage toeren moet hebben. De pook van de vijfbak laat zich met een wat rubberachtig gevoel klik-klak door de verzetten leiden en de besturing is verrassend direct. Voor een haakse bocht hoef je het stuur maar weinig te verdraaien. Ideaal is ook de korte draaicirkel, ondanks het formaat van de auto. Een rit naar Zuid-Frankrijk zal geen probleem zijn, de 240 is met zijn goede meubilair en comfortabel afgestelde vering een ideale reisauto.

Ik begrijp goed waarom de Volvo 240 als trouwe lobbes door veel gezinnen wordt aanbeden. De auto is ruim, oerbetrouwbaar, veilig en gaat ontzettend lang mee. Je kunt er daarnaast nog eens overal mee komen voorrijden, niemand zal je betichten van protserigheid. Goed onderhouden exemplaren worden steeds zeldzamer en de prijzen zitten in de lift.

Tekst: Arno Lommers

Meer informatie bij dit artikel vindt u op: http://www.harriearendsen.nl

Specificaties Volvo 240 DL 2.3

Technische gegevens:
Cilinderinhoud: 2.316 cc
Cilinders/Kleppen: 4/8
Max. Vermogen: 116 pk bij 5.400 tpm
Max. Koppel: 185 Nm bij 2.700 tpm
Acceleratie 0-100 km/h: 11,5 sec.
Topsnelheid: 175 km/h
Transmissie: handgeschakelde vijfbak
Gem. verbruik: 9,2 l/100 km (1:10,9)
Gewicht: 1.274 kg
Nieuwprijs: ƒ 43.950 / € 19.945

Plus
+ Vlotte motor
+ Fijne stoelen
+ Overzichtelijke carrosserie

Min
– Hoge zitpositie
– Karige uitrusting
– Goede exemplaren zijn duur